ปฏิบัติภาวนาด้วยการเจริญอุปสมานุสติ คือ การพิจารณาระลึกถึงคุณพระนิพพาน คือ นึกถึงความระงับ สงบ เห็นความดับของสิ่งต่างๆ

พิจารณาว่า ทุกๆ สิ่งล้วนแต่มี “ความเกิด ความดับ” เป็นธรรมดา ไม่ว่าจะเป็น ความคิด ลมหายใจ มรรค สมาธิ ปัญญา ศีล ขันธ์ทั้งห้า และอื่นๆ

เราจะสังเกตุความดับได้ เราต้องมี “สติ”  เมื่อมีสติ “เห็นเกิด เห็นดับ” เราก็จะเกิด “ปัญญา” เข้าใจสิ่งต่างๆ ว่า ทุกสิ่งมีทุกขลักษณะ คือ ไม่เที่ยง เป็นอนัตตา

“สิ่งใดสิ่งหนึ่งมีความเกิดขึ้นเป็นธรรมดา สี่งนั้นล้วนแต่มีความดับไปเป็นธรรมดา” “ทุกข์เท่านั้นแหละ มันเกิด ทุกข์เท่านั้นแหละ มันดับ” พิจารณาจนเกิดปัญญาหรือญาณในจิตใจ เราจะอยู่ในทางสายกลาง มีสัมมาทิฐิ คือ กิเลส ตัณหาลดลงเมื่อ

เรามีสติ ปัญญา รู้เห็นตามความเป็นจริง เราจะ “วาง” สิ่งเกิด-ดับ “วาง” สิ่งที่มีคุณสมบัติของความเป็นทุกข์ รวมถึงวางมรรคทั้งแปดด้วย

นั้นคือ นิพพาน เราก็ออกจากทาง คือ ดับได้ เย็นได้

Time Index

[01:05] ปฏิบัติภาวนา ด้วยการเจริญอุปสมานุสติ

[07:42] เห็นเกิดเห็นดับในสิ่งต่างๆ

[28:17] ระวังถูกล็อคด้วยอำนาจกิเลส ราคะ โทสะ โมหะ

[33:14] เครื่องมือปลดพันธนาการของกิเลส ตัณหา และอวิชชา คือ สติ

[38:13] ทางเลือกเพื่อการดับทุกข์ คือ มีสติ มีปัญญา

[45:50] พิจารณาทุกขลักษณะของการเกิดการดับ ให้รัดกุมรอบคอบ เพื่อการปล่อยวาง