ในหมู่บ้านจัณฑาลแห่งหนึ่ง มีเด็กชายจัณฑาลชื่อจิตตกุมาร และคนหนึ่งชื่อสัมภูตกุมาร ครั้นเมื่อทั้งสองเติบโตขึ้นได้เรียนศิลปศาสตร์ที่ชื่อว่า จัณฑาลวังสโธวนะ วันหนึ่งทั้งสองก็ชักชวนกันไปแสดงศิลปะใกล้กับประตูเมือง โดยคนหนึ่งแสดงศิลปะที่ประตูด้านทิศเหนือ อีกคนหนึ่งแสดงศิลปะที่ประตูด้านทิศใต้  ในขณะนั้น ธิดาของท่านเศรษฐี และธิดาของท่านปุโรหิตาจารย์มีความประสงค์จะเดินทางไปยังอุทยานเพื่อพักผ่อน เมื่อนางกุมารีพบเห็นจัณฑาลทั้งสองแสดงศิลปะอยู่ ก็เกิดความไม่พอใจอย่างมากสั่งเหล่าคนรับใช้โบยตีเด็กทั้งสองให้ถึงความบอบช้ำย่อยยับ เพียงเพราะชาติกำเนิดแห่งจัณฑาล

Time Index

[02:15] จิตตสัมภูตชาดก

[13:50] เด็กทั้ง 2 ไปชุบตัวที่ตักศิลา

[17:59] จิตตกับสัมภูตปลอมเป็นพราหมณ์เข้าเมืองแทนที่อาจารย์

[24:32] ตายแล้วเกิดๆ จนเป็นมนุษย์

[27:52] จิตตดาบสระลึกชาติได้จึงออกบวช

[52:32] พระราชาออกบวช

[53:57] สรุปข้อคิดจากเรื่อง จิตตสัมภูตชาดก

อ่าน "อรรถกถา จิตตสัมภูตชาดกว่าด้วย ผลของกรรม"