“บุญแปลว่าความสุข” บุญเกิดจากกายวาจาใจ หรือ ‘บุญกิริยา 10’ แบ่งเป็นทางใจ 3 วาจา 4 และกายอีก 3 รวมลงในศีลสมาธิปัญญา บุญจากทานศีลภาวนา บุญจากการอุทิศ บุญจากการอนุโมทนา บุญที่ไม่เบียดเบียนตนเองและผู้อื่น ตัวอย่างพระเวสสันดร “สิ่งที่ตัวเองให้ เป็นสิ่งที่ตัวเองรัก และเป็นสิ่งที่พอใจด้วย รัก จึง ให้” เพราะดูถึงคุณธรรมที่จะเกิดขึ้น

ส่วนความคิดลบที่ว่าทุกอย่างเป็นกรรมเก่า เป็นคนอับโชคไร้วาสนานั่นเป็นมิจฉาทิฏฐิ ให้ละเสีย ไม่ว่าจะสว่างมา คือ มีสุขเวทนา หรือมืดมา คือ มีทุกขเวทนา ให้อดทนมีความเพียรมีเมตตา ต้องไปตามมรรคไปทางสว่าง เพื่อให้จิตไปทางกุศล ชีวิตจะค่อยปรับไปๆ มีอะไรก็ “อยู่กับมันให้ได้ ให้มีกำลังใจสูง”

Time Index

[03:56] Q: อย่าทำบุญจนเบียดเบียนตนเอง

[05:57] เมณฑกเศรษฐีให้ทานด้วยอาหารมื้อสุดท้าย

[20:59] Q: จะทราบได้อย่างไรว่าพ่อแม่ที่เสียชีวิตมีทุกข์หรือสุข

[26:15] บุญจากการรักษาศีล

[32:02] สุขกับทุกข์ไม่เหมือนบุญ ตรงไหน

[34:53] เทวฑูตสูตร พาลบัณฑิตสูตร

[40:37] Q: ทำกรรมอะไรจึงอับโชคไร้ทรัพย์สมบัติ

[50:16] Q: บุญ?กรรม? | ถูกเบี้ยวหนี้ ถูกหวย/เงินหมด โชคใหญ่