ตัณหามันเกิดใช่ไหม มันเกิดตรงที่เรารักตรงที่เราพอใจ คุณรักชอบตรงไหน เวลาจะตัดจะละความรักความพอใจ ก็ต้องตัดมันตรงนั้น ถ้าคุณเป็นแผลที่ตาตุ่ม จะไปใส่ยาที่เข่า มันก็ไม่หายนั่นแล้วเรายึดตรงไหน จะละความยึดถือ ก็ละตรงที่ยึดนั่นแหละ สมเหตุสมผลนะ ใคร่ครวญดูดีๆ ถ้าไม่เห็นโทษของสิ่งใดสิ่งหนึ่งนี่นะ เราละไม่ได้หรอก

พิจารณาตามปัจจัยในภายในให้อย่างถูกต้องแล้ว มันจะมาจบที่นี่ เหตุของมันคือตัณหา วิธีทางแก้ทางออกของมันคือมรรคแปดเท่านั้น ไม่มีเป็นไปทางอื่น ถ้าจะด่ากันว่ากันใช้เครื่องมือมาร คุณออกนอกทางแล้ว นั่นคือดื่มสุราที่เจือด้วยยาพิษ ผิดแล้ว เอาใหม่ ให้มีความเมตตากัน ให้มีความเห็นอกเห็นใจกัน เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ พูดจาดี ๆ ให้กัน มีความรักความปรารถนาดีมอบให้แก่กันและกัน ตัวเองด้วยคนอื่นด้วย เออ! อันนี้ปฏิบัติตามทางนะ

Time index

[01:31]ความคิด|อย่าบังคับอย่าตามแต่ควบคุมคือ“พิจารณา”

[05:22]พิจารณา “ปัจจัย”|ถูกต้องตามกระบวนการอริยสัจ4

[12:21]พิจารณา “เหตุ”|ไม่ถูกต้อง ตามอำนาจอคติ4

[14:50]พิจารณา“ความดับ” |ตามข้อปฏิบัติให้ถึงความดับของ “เหตุ”

[19:51]ศีลสมาธิปัญญา|ทำคือ“ปฏิบัติ”ใน“จิต”คือในภายใน

[22:39]พิจารณา “ไม่ถูก”|เพราะตัณหาเป็นเหตุ

[33:53]ระวังติดกับดักของมาร

[49:32]สำรอกกิเลสและอวิชชา|ด้วยมรรคแปด


อ่าน “อคติ 4” พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต) พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต)

อ่าน “อุปาทาน 4” พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต) พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต)s

อ่าน “อรรถกถา บทว่า อุปธิ” อรรถกถา สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต นันทนวรรคที่ ๒ นันทิสูตรที่ ๒