อุปัทวะมาในมหาสุญญตสูตรหมายถึงภัยอันตรายเครื่องข้องที่จะมาขัดขวางให้ความดีของเราลดน้อยลงไปหรือเสื่อมไปมี3ประการแต่ที่เป็นอันตรายเป็นทุกข์เผ็ดร้อนยิ่งคืออุปัทวะของผู้ประพฤติพรหมจรรย์ซึ่งถ้ามันเสื่อมหรือกลับกำเริบแล้วท่านเปรียบเทียบกับคนที่ขึ้นหลังช้างหรือเรือนยอดแล้วตกลงมาถ้าเมื่อตกลงมาแล้วจะอันตรายมากเป็นภัยอันตรายที่เมื่อเราขึ้นไปที่สูงแล้วเราอย่าพลาดเรื่องปัญญาสมาธิอาจจะยังได้ไม่เต็มที่แต่เรื่องศีลให้มันได้เต็มที่ตกลงมาก็ยังไม่ถึงพื้นศีลสมาธิ ปัญญาทำให้ละเอียดยิ่งๆขึ้นไปการปฏิบัติตามทางของเราจะก้าวหน้าขึ้นไปได้จนถึงปัญญาชั้นโลกุตตระกำจัดอาสวะกิเลสแล้วมันจะไม่กลับกำเริบอีกท่านจึงเรียกนิพพานคือความเย็นความสงบท่านจึงบอกว่า “นิพพานังปรมังสุขัง,นิพพานังปรมังสุญญัง”คือสูญจากกิเลสและสุขจากความไม่มีกิเลสไม่กลับกำเริบให้เป็นอุปัทวะอันตรายขึ้นอีก

Time Index

[00:07]เริ่มปฏิบัติด้วยอานาปานสติ&พรหมวิหาร4

[02:12]เริ่มใต้ร่มการศึกษาธรรมจะเป็นโทษภัยได้ถ้าศึกษาไม่ถูกต้องจะศึกษาถูกต้องได้จิตต้องเป็นสมาธิ

[03:47]อุปัทวะ3ประการ มาใน มหาสุญญตสูตร/อุปมาเหมือนเรือน/อุปมาหมู่บ้านถูกปล้น/อุปมาตกหลังช้าง

[09:43]อุปัทวะของการประพฤติพรหมจรรย์พูดเรื่องขวางหนทางธรรมทำให้เกิดความเสื่อมกลับกำเริบสุดท้ายเวียนมาเป็นคนมักมาก/ความหมายมักมาก

[13:24]อุปัทวะของอาจารย์/ศิษย์เพราะผู้สอนไม่ได้เป็นสัมมาสัมพุทธเจ้าคำสอนไม่ได้เป็นสวาขาตธรรมทั้งผู้สอนและผู้นำไปปฏิบัติจะมีการกลับกำเริบของกิเลสได้อีก

[22:28]เหตุที่ทำให้เสื่อมไป/ระดับความเสื่อมมีหลายระดับ/ความเสื่อมไปหากามจะอยู่ไม่เป็นสุข

[28:23]ตย.เจ้าลิจฉวีสุนักขัตตะบวชแล้วจิตใจเป็นสมาธิได้ตาทิพย์สามารถเห็นเทวดาได้แต่ต้องลาสิกขาไปเพราะไปคลุกคลีกับเจ้ามหานามะหลังสึกไปแล้วสมาธิเสื่อมเสพกามจิตใจก็เสื่อมความดีก็ถูกฆ่าไป

[30:24]ตย.ลูกศิษย์พระมหากัสสปะได้สมาธิฌาณ4จิตใจสงบมากแต่เหตุเพราะไม่สำรวมอินทรีย์จิตใจจึงถูกราคะเสียดแทงทำให้ต้องลาสิกขาไป

[35:35]มิตรปฏิบัติการเรียกร้องพระพุทธเจ้าด้วยความเป็นมิตร/ตย.เกวัฏฏะที่แสวงหาทางออกไม่ถูกต้อง

[40:53]ยังมีคำสอนที่ดีอยู่เป็นสวาขาตธรรม

[45:02]สรุปศีลสมาธิปัญญาทำให้มันละเอียดยิ่งๆขึ้นไปการปฏิบัติตามทางของเราจะก้าวหน้าขึ้นไปได้จนถึงปัญญาชั้นโลกุตตระกำจัดอาสวะกิเลสแล้วมันจะไม่กลับกำเริบอีก


ฟัง” มหาสุญญตสูตร “ ออกอากาศทาง FM 92.5 เมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2563

อ่าน "มหาสุญญตสูตร" พระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๔ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๖ มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ ข้อที่ ๑๙๒ - ๑๙๖