ถ้านึกถึงความดีไม่ได้เห็นโทษของความไม่ดีไม่ได้มีปัญญาไม่ได้ความโกรธมันต่อเนื่องไปๆเหมือนงูกับพังพอนหมีกับไม้ตะคร้อมนุษย์หมาป่ากับแวมไพร์ผูกกันไปเรื่อยๆต่อให้มีกระบวนการยุติธรรมยังไงมันไม่จบ จบที่ศาลที่ตำรวจได้ก็จริงจบที่อัยการด้วยกระบวนการยุติธรรมแต่ในใจมันไม่จบเจ็บแล้วถ้าไม่จบเจ็บฟรีนะระวังให้ดีแต่ถ้าเจ็บแล้วจะจบให้จบลงที่ใจของเรานึกถึงความดีของเราบ้างของคนอื่นบ้าง

ใจของเรามันเป็นช่องทางที่ให้เกิดรับรู้เรื่องราวต่างๆผูกเป็นเงื่อนปมเป็นกรรมกันมาอย่างนี้แล้วทำให้เรามีกายนี้กรรมเก่าคือกายนี้มันมาแล้วดังนั้นเราไม่ควรที่จะปล่อยให้มันไปตามเส้นทางถูกชักจูงลากไปเหมือนลิงห้อยโหนตัวไปตามกิ่งไม้ในป่าใหญ่แต่ให้มาผูกตั้งไว้อยู่กับเสาเขื่อนเสาหลักมีพุทโธธัมโมสังโฆเป็นที่พึงที่ระลึกถึงถ้าจะไประลึกถึงความไม่ดีความชั่วของคนอื่นนั้นอย่างใดอย่างหนึ่งนั้นมันไม่จบ

ระลึกถึงความดีเริ่มจากพุทโธธัมโมสังโฆเป็นสัมมาสติได้ความไม่ดีใดผ่านมาจะเห็นโทษของความไม่ดีได้นั้นนั่นคือปัญญามีสติมีปัญญาจะทำความที่เราไม่ผูกเวรกันให้อภัยกันทำให้มีคุณธรรมกุศลธรรมต่างๆเกิดขึ้นได้

Time Index

[03:51] แค้นเคือง ผูกเวร เช่น นักเรียนต่างสถาบัน ถึงขนาดเอาชีวิตกัน ไม่สามารถปล่อยวาง ให้อภัยได้

[13:01] โทษของความโกรธ 7 อย่าง

[16:40] ตัวอย่างการผูกเวร

[30:03] กระบวนการยุติธรรม

[37:34] ตัวอย่างที่เคลียร์ได้

[40:42] ตั้งสติไว้กับความดี ไม่ใช่ตั้งความพอใจไว้ในสิ่งใดสิ่งหนึ่ง เพราะนั้นจะเป็นเหตุปัจจัยที่จะทำให้เกิดความขัดเคืองใจ

[45:22] นึกถึงความชั่วความไม่ดีของเรา และเห็นโทษของมันได้ นั่นคือความดีเกิดขึ้นในจิตใจของเรา เป็นสัมมาสติ นั่นคือปัญญา

[50:02] โทษของวัฏฏะของสังสารวัฏ เป็นธรรมดาของโลก

[54:18] ให้อภัยคนละประเด็นกับยุติธรรม: ถ้ามันจบในจิตที่ให้อภัยเขาได้ กระบวนการยุติธรรมจะมีหรือไม่มีไม่ใช่ปัญหา

[56:33] สรุป: มีพุทโธธัมโมสังโฆ เป็นที่พึงที่ระลึกถึง มีสติมีปัญญา


ฟัง “บุพกรรมของเปรต 5 ตน” ออกอากาศทางFM92.5 เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2562

ฟัง “การทะเลาะเบาะแว้งนำความพินาศมาให้” ออกอากาศทางFM92.5 เมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2562

ฟัง “ฑีฆาวุ - ผู้ไม่เห็นแก่ยาวไม่เห็นแก่สั้น” ออกอากาศทางFM92.5 เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558

ฟัง “ธรรมบท - เรื่องความเกิดขึ้นของนางกาลียักษิณี