“จิตตานุปัสสนาสติปัฏฐานคือ เราตั้งการระลึกถึงเอาไว้ของเรา อยู่กับสภาวะที่จิตของเรามันเปลี่ยนไป”

การเห็นจิตในจิตนั้นเป็นอย่างไร เห็นการเปลี่ยนแปลงได้ของจิต มีขึ้น มีลง จึงต้องตั้งสติเอาไว้แล้วเจริญปัญญา ให้ความรู้กับจิตผ่านทางศีล สมาธิปัญญามองให้เห็นถึงความไม่เที่ยงความเป็นทุกข์ ความที่ไม่ควรยึดถือในจิตในมรรค ไม่มีสิ่งใดที่เมื่อยึดถือแล้วไม่ทุกข์ ไม่มีสิ่งใดที่เป็นของเราตัวเรา เมื่อเห็นอนัตตาจะมีความรู้เกิดขึ้น จะปล่อยวางได้ พ้นได้ แล้วให้อยู่กับสติ สติศีลสมาธิปัญญาเป็นสิ่งที่ควรทำให้เจริญ

Time index

[01:14] เข้าใจทำด้วยจิตตานุปัสนาสติปัฏฐาน หาที่และเวลาที่เหมาะสม นั่นคือกายนี้และเวลานี้

[05:22] แยกแยะด้วยสติ ปิดช่องทางอินทรีย์ดั่งปิดรูหาตัวเหี้ย

[10:50] การระลึกถึงจิตที่เปลี่ยนแปลง คือจิตตานุปัสสนาสติปัฏฐาน คือเห็นจิตในจิต

[16:19] หยุดให้อาหาร ตั้งสติไว้ ถ้าจิตน้อมไปสิ่งนั้นมีกำลัง

[21:02] จิตอยู่ตรงการรับรู้ ให้พิจารณาด้วยปัญญา สติไม่ใช่ปัญญา

[24:51]หาความไม่เที่ยงด้วยเหตุของมัน

[33:31] ความไม่เที่ยงกับเป็นทุกข์ต่างกัน แต่มาด้วยกัน

[36:07] ถามจิตดู ว่า สิ่งที่รวมกันเป็นทุกข์จะให้ผลที่เป็นสุขได้อย่างไร

[39:37] ให้ความรู้แก่จิตผ่านทางศีล สมาธิ และปัญญา

[45:41] อย่าลืม อย่าเผลอ สติที่ระลึกได้จะรักษาจิตทำจิตให้ผ่องใสด้วยการปล่อยวางจิต

[52:11]รู้ว่าจิตเป็นอนัตตาคือวิชชา รู้แล้วต้องปล่อย ไม่มีอะไรที่ยึดแล้วไม่ทุกข์

[55:00]เพียงแค่ทำให้เจริญ


อ่าน "มหาสติปัฏฐานสูตร" พระไตรปิฎกเล่มที่ ๑๒ พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ ๔ [ฉบับมหาจุฬาฯ] มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์

ฟัง "มหาสติปัฏฐานสูตร (สูตรใหญ่)" ออกอากาศทาง FM92.5 เมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562