ในยุคปลายสุดแห่งพุทธสมัยของพระกัสสปสัมมาสัมพุทธเจ้า ศาสนาเริ่มเสื่อมถอยลง ภิกษุทั้งหลายเลี้ยงชีพด้วยการแสวงหาไม่สมควร ทำการเกี่ยวข้องกับพวกภิกษุณีจนมีบุตรธิดา ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสกและพราหมณ์ คฤหบดี ไม่ได้ดำรงตนอยู่ในธรรม ส่งผลให้ไม่มีเทวดาไปเกิดในสวรรค์ มีแต่คนตกนรก และในขณะนั้นพระโพธิสัตว์เสวยพระชาติเป็นท้าวสักกเทวราช ได้ทรงทำคุณูปการอันใหญ่หลวงในการช่วยยืดอายุพระพุทธศาสนา ซึ่งเรื่องราวที่น่าสนใจนี้นำเสนอไว้ใน มหากัณหชาดก นอกจากนี้ได้หยิบยกเรื่องท้าวสักกะ ผู้เป็นจอมแห่งเทพทั้งหลาย เป็นเรื่องเสริมเพิ่มเติม

Time index

[03:49] มหากัณหชาดก

[28:04] พระคาถาสิบคาถา

[36:27] สรุป

[42:20] เรื่องท้าวสักกะ


อ่าน “มหากัณหชาดก ว่าด้วย คราวที่สุนัขดำกินคน” อรรถกถา
อ่าน “เรื่องท้าวสักกะ” อรรถกถา ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท อัปปมาทวรรคที่ 2