ต่อให้เจ้าทุกข์คนที่ถูกทำร้าย จะให้อภัยหรือจะไม่ให้อภัยกรรมนั้นได้ทำไปแล้วสิ่งที่ทำไปแล้วคือไปแก้ไม่ได้มันจบไปแล้ว

ต้องแยกกัน 2ส่วนระหว่างส่วนที่กระทำไปแล้วและผลที่จะเกิดขึ้น กระทำกรรมอะไรจะต้องได้รับกรรมนั้นๆความเข้าใจนั้นเป็นมิจฉาทิฏฐิไม่ถูกแต่บุคคลทำกรรมอะไรไว้เขาจะต้องได้รับผลของกรรมนั้นความเข้าใจนี้ถูกต้อง

ใครจะทำอะไรมาให้เราเป็นผู้ที่ไม่ผูกเวรแต่ถ้าเขาจะมาผูกเวรเราควบคุมไม่ได้จะตัดความโกรธความผูกโกรธถ้าคิดว่าคนนี้ได้ทำเราคิดอย่างนี้ต้องผูกเวรกันแน่นอนไม่มีทางที่ละเวรอันนั้นได้

อย่าไปคิดว่าเขาทำเราก่อนให้คิดว่า “เป็นโทษของวัฏฏะเป็นโทษของสังสารวัฏ”หมายความว่าคุณอยู่ในโลกบางทีมีการกระทบกันเราไม่ได้ตั้งใจจะกระทำหรือคิดว่า“อย่าเห็นแก่สั้นอย่าเห็นแก่ยาวเวรย่อมไม่ระงับด้วยการจองเวรแต่ระงับด้วยการไม่จองเวร”ให้คิดนึกเรื่องอื่นจุดนี้จะสามารถตัดละการที่ผูกเวรกับคนอื่นได้

Time Index

[0:50] อโหสิกรรม คือ กรรมที่ได้กระทำไปแล้ว ซึ่งผลกับเหตุต่างกัน คนละส่วนกัน แต่อย่าให้มีการผูกเวร

[21:58] การครองเรือน | จะทุกข์เพราะถูกบีบคั้นด้วยกาม ทำหน้าที่ในทิศทั้ง 6 ให้ถูกในการดำเนินชีวิต เพื่อทิศนั้นจะไม่เป็นภัยและวิธีการปล่อยวาง

[40:36] การเจ็บไข้ | เป็นภัยที่พ่อ/แม่ช่วยกันไม่ได้ ประเด็นคือจะอยู่กับความเจ็บไข้แล้วยอมรับได้อย่างไร  และความกังวลกับความรักความเมตตา

[54:16] เกี่ยวกับวาจา | สัมมาวาจา เราควรจะคุมวจีทวารให้ได้ ถึงแม้มโนจะคุมไม่ได้ และต้องรู้กาละที่เหมาะสม


อ่าน “ฐานสูตร” พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๒ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๔ อังคุตตรนิกาย ปัญจก-ฉักกนิบาต

อ่าน “มหาจัตตารีสกสูตร” พระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๔ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๖ มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์

ฟัง “มหากปินชาดก” ออกอากาศทาง FM92.5 เมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2563

ชม “สามเณรตาแตก” เผยแพร่ทาง YouTube Channel เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559