“ตั้งจิตทบทวนดูให้ดีว่า ในช่วงรอบปีหรือในรอบ 10ปี 20ปีของเราที่ผ่านมา มันเป็นอย่างไรตั้งจิตดูให้ดีว่า ในรอบปีที่จะไปข้างหน้าหรือรอบ10 ปีที่จะไปต่อไป จะให้มันเป็นอย่างไง

เอาวันสุดท้ายของปีเป็นการทบทวนดู เราผ่านมาเป็นอย่างไง ที่ผ่านมาจากนี้เราจะไปอย่างไง เราจะไปอย่างไงให้กุศลธรรมของเรามันเพิ่มดีมีขึ้น เราจะไปอย่างไงให้อกุศลธรรมที่มันมีอยู่ลดลง อกุศลธรรมที่มันยังไม่มา อย่าให้มันมา เราต้องตั้งความเพียรเอาไว้ ต้องมีความเพียรเป็นปธานกิจ เป็นปธานคือเป็นหลักเอาไว้ สติตั้งจดจ่อเอาไว้เลย สติต้องเป็นอธิบดี ต้องมีอยู่ตลอดตามสายงาน ไม่ให้ลืมหลง ไม่ให้เผลอเรอสติ ตั้งสติเอาไว้ ใคร่ครวญทั้ง 4 แง่มุม..น้อมเข้ามาสู่ตัว รักษาสติ รักษาความเพียรให้เป็นปธานตั้งมั่นขึ้นไว้ให้อยู่ได้ตลอดทั้งวัน”

Time index

[01:18] เข้าใจทำด้วยการตั้งสติไว้ที่ลมหายใจ ไม่ได้ฝึกหายใจแต่ฝึกสติ ฝึกจิต

[07:58] แยกแยะคำว่า “รู้”ในสัญญา,วิญญาณ,เวทนา อะไรคือรับรู้เฉยๆ

[19:36]ให้ตั้งสติไว้แบบหม้อที่มีเสวียนรองรับ ให้สติเป็นฐานรองจิต จิตจะไม่ตามอารมณ์ไป และใคร่ครวญแยกเป็น 2 ลักษณะคือ เป็นกุศล เป็นอกุศล พิจารณาแบบสัมมัปปธานสี่

[23:19] รู้จัก”ป้องกัน”อกุศลที่ยังไม่เกิด ไม่ให้เกิดขึ้น ด้วยการสังวร สำรวมระวัง ตั้งสติไว้ ณ จุดนั้นเลย

[28:27] เลิกละอกุศลเดิม จับมันให้ได้ ขว้างทิ้งไป ไม่เอาอีก มีหิริโอตัปปะเป็นคูเป็นเชิงเทินป้องกัน

[36:12] เพิ่มพูนกุศลที่มีอยู่ พัฒนาความดีที่มีอยู่แล้วให้เป็นฐานที่ตั้ง นับตั้งแต่ความดีในมุมเล็ก ๆ ขยายออกไป ใคร่ครวญถึงโอกาส สถานการณ์ ที่เราจะทำความดีเหล่านี้ให้เจริญขึ้น ให้พัฒนาขึ้น งอกงามขึ้น เป็นบริกรรมเต็มรอบ ลดความไม่ดีลง โดยเอาความดีแทรกซึมเข้าไป ขยายออกไป ให้โอกาสของความดีมันเพิ่มได้ให้โอกาสของอกุศลมันลดลง

[43:38] พัฒนาเพิ่มพูนความดีที่เรายังไม่มี ให้มันมีมากขึ้น

[46:24] สรุป


อ่าน "มหานามสูตร" พระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๒ พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ ๑๔ อังคุตตรนิกาย ปัญจก-ฉักกนิบาต

ฟัง "เทวดามีอยู่จริง" ออกอากาศทาง FM106 เมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ.2558