ในอนุตตริยะทั้ง๖ข้อนี้ในพระสูตรนี้คือเปรียบเทียบส่วนต่างให้เห็นถึงว่าสิ่งที่เป็นทั่วไปที่ชาวโลกชาวบ้านเขามักจะเข้าใจว่าเป็นการได้ เป็นการเห็นเป็นการฟัง เป็นการบำรุงเป็นการระลึกถึงเป็นการศึกษาที่จะคิดว่ามันจะดีแต่ถ้าว่ามันทั่วไปไม่เป็นไปเพื่อสัมโพธิความรู้ยิ่งหรือนิพพานยังไม่กล่าวว่ายอดเยี่ยมจริงๆแต่การได้ยินได้เห็นอะไรการศึกษาเรื่องอะไรระลึกถึงสิ่งไหนแล้วมัน”ไม่เป็นด้วยสาธารณะ“ กับของคนอื่นเป็นของเฉพาะตนเป็นไปเพื่อปัญญาเป็นไปเพื่อนิพพาน อันนั้นสุดยอดกว่าถ้าเราไม่เห็นไม่เข้าใจแสดงว่าความรัก ศรัทธาตั้งมั่นยังไม่เต็มที่ให้ฝึกให้มีความรักความศรัทธาตั้งมั่นในพระพุทธเจ้าและในคำสอนเราจะเห็นจะเข้าใจในข้อนี้ได้

Time Index

[00:12] เริ่มปฏิบัติ พุทโธ

[17:02] เริ่มหัวข้อ 6 ยอดเยี่ยมคือความยอดเยี่ยมสุดยอดที่สุดของที่สุดเรียกว่าอนุตตริยะ เป็นทางที่ไปสู่ นิพพานทางที่เป็นไปให้สู่ทางนี้เป็นของยอดเยี่ยมเป็นของดีเป็นของประเสริฐ

[20:51] เสียงอ่านพระสูตร “อนุตตริยสูตร”

[34:43] อธิบายอนุตตริยสูตร

[35:17] #1 การได้เห็น หรือทัสสนานุตตริยะ

[43:06] #2 การฟัง หรือ สวนานุตตริยะ

[47:33] #3 การได้ หรือ ลาภะนุตตริยะ

[52:48] #4 การศึกษา หรือสิกขานุตตริยะ

[58:00] #5 การบำรุง หรือปาริจริยานุตตริยะ

[1:02:14]#6 การระลึกได้ หรืออนุสสตานุตตริยะ

[1:04:34] สรุป


อ่าน “ อนุตตริยสูตร “ พระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๒ พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ ๑๔ อังคุตตรนิกาย ปัญจก-ฉักกนิบาต ข้อ ๓๐๑