พระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมจักรที่ตรัสรู้เป็นครั้งแรกณ ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน ปรารภเหตุแล้วบูชาด้วยการ ตั้งสติขึ้นพิจารณาถึงคำสอนที่พระองค์ทรงสอนตลอดชีวิตคือ…อริยสัจสี่ คือ ทุกข์ สมุหทัย นิโรธ มรรคการที่มีสติตั้งขึ้น จิตเป็นสมาธิมีอารมณ์แน่วแน่ แล้วละอกุศล เจริญกุศล ละกรรมที่มีโทษ เจริญกรรมที่ไม่มีโทษ นี่ก็เป็นทางดำเนินให้ถึงความดับไม่เหลือของทุกข์ได้ กิเลส ตัณหา อวิชชาก็จะจางคลาย และ เหตุของทุกข์ลดลง

พระพุทธเจ้าทรงเป็นผู้ที่หมุนจักร คือธรรมอันประเสริฐที่เทวดา เทพ มาร พรหม หรือใครๆ ไม่สามารถต้านทานให้หมุนกลับได้…เมื่อเราปฏิบัติตาม และ หมุนไปตามทางเดียวกันตลอดเวลาก็เป็นการหมุนเอียงไปสู่นิพพาน ทางที่จะทำให้ถึงความดับไม่เหลือของทุกข์ได้…

Time index

[01:27]  ปฐมโพธิกาลแห่งการตรัสรู้

[24:03]  สหัมบดีพรหมทูลอาราธนาให้แสดงธรรม

[45:03]  พระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมแก่ปัญจวัคคีย์

[60:00]  ท่านพระอัญญาโกณทัญญะเกิดดวงตาเห็นธรรม  

 

อ่าน "เรื่องปฐมโพธิกาล [๑๒๕]" อรรถกถา ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท ชราวรรคที่ ๑๑

อ่าน "อายาจนสูตร" พระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๕ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๗ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค

อ่าน "เรื่องทรงแสดงธรรมแก่ภิกษุปัญจวัคคีย์" พระไตรปิฎกเล่มที่ ๔ พระวินัยปิฎกเล่มที่ ๔ [ฉบับมหาจุฬาฯ] มหาวรรค ภาค ๑