มหาสัจจกสูตร สัจจกนิครนถ์ทูลถามปัญหาว่าด้วยกายภาวนาและจิตตภาวนา พระพุทธองค์จึงทรงตรัสสอนในเรื่องเวทนา, อุปมา 3 ข้อ, ความต่างกันในการบำเพ็ญทุกกรกิริยา, การบรรลุวิชชาที่ 2 และความเป็นผู้หลงและไม่หลง เมื่อสัจจกนิครนถ์ได้ฟังธรรมอันน่าอัศจรรย์ ที่ไม่เคยฟังมาก่อน ได้กล่าวสรรเสริญชื่อชมพระผู้มีพระภาค

Time Index

[00:17] สัจจกนิครนถ์ทูลถามปัญหา

[07:10] ว่าด้วยกายภาวนาและจิตตภาวนา

[12:05] ทรงชี้แจงเรื่องเวทนา

[17:16] อุปมา ๓ ข้อ

[18:47] ความต่างกันในการบำเพ็ญทุกกรกิริยา

[25:48] ตรัสความเป็นผู้หลงและไม่หลง

[26:54] สัจจกนิครนถ์สรรเสริญพระผู้มีพระภาค

[32:26] อธิบายเนื้อหาทั้งหมดใน “มหาสัจจกสูตร”

[58:10] สรุป กายภาวนา กับ จิตภาวนา ไม่สามารถแยกภาวนาได้ เพราะกายภาวนาในที่นี้คือ วิปัสสนา ส่วนจิตภาวนาคือ สมถะ ที่ต้องภาวนาควบคู่กันไปทั้งกาย-จิตและไม่เอาทั้งสุขและทุกข


อ่าน "มหาสัจจกสูตร" พระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๒ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๔ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์